Wat geen weg naar buiten vindt, kan zich naar binnen richten.
Er zijn veel mechanismen die ooit helpend waren, maar waarvan na verloop van jaren blijkt dat ze stukmakend zijn.
Eén ervan is dat talent dat je niet inzet, zich naar binnen kan keren. Jezus vertelt daar een indringende gelijkenis over in Mattheüs 25:14-30. Een heer vertrouwt zijn bezit toe aan drie knechten. Twee van hen gaan ermee aan de slag en laten hun talenten vrucht dragen. De derde doet iets anders. Uit angst begraaft hij wat hem is toevertrouwd. Wanneer zijn heer terugkomt, zegt hij: ‘Heer, ik wist dat u een streng man bent (…) en uit angst besloot ik uw talent te begraven.’
Die knecht knapt daar niet van op. Niet alleen ontzegt hij zijn heer de opbrengst van zijn talent, hij ontzegt ook zijn naasten en uiteindelijk zichzelf de veelkleurigheid van het leven. En de prijs die je daarvoor betaalt, kan weleens fors hoger uitpakken dan velen zich bewust zijn.
Denk overigens bij het inzetten van talent niet alleen aan het op je nemen van een nieuwe taak of rol. Maar ook aan het woekeren met je talent in een bestaande taak of rol, wellicht door meer of anders je verantwoordelijkheid te nemen.
Met het verstoppen van je talent verstop je ook jezelf. De energie, liefde en toewijding die bedoeld waren om te stromen, drogen op. Maar de behoefte aan leven, ervaren, voelen en avontuur blijft. Die zoekt naar vervulling.
Ziehier zomaar één van de mogelijke voedingsbodems voor verslaving.
Herken je het bij jezelf? Gegijzeld door angst voor wat dan ook, verstop je jezelf. Je onteert daarmee God, je naaste en uiteindelijk ook jezelf.
Een uitnodiging aan alle risico-mijders dus: stop ermee. Doe waartoe God je middels uiteenlopende signalen roept. Stap uit. De voedingsbodem voor destructieve gewoonten, waaronder verslaving, kan daarmee ook deels opdrogen.
Winst aan alle kanten dus!