Als er een appél op je wordt gedaan…
Als er een appél op je wordt gedaan door mensen om je heen, je hebt de indruk dat de Heilige Geest die op je hart drukt, maar je ervaart weerstand:
De innerlijke spanning
Ja, alles wijst erop dat God Zelf je roept tot een bepaalde taak of rol. Je gezin is om. In die zin is er geen belemmering. Maar in jezelf ervaar je dubbelheid: uitzien én opzien. Verlangen en weerstand. En… dat laatste—de weerstand—lijkt vooralsnog te winnen.
Wat heb je nu te doen?
Daar komt het in de kern op neer. Een innerlijke storm kan dan opkomen—vragen, twijfels, innerlijke twistgesprekken. Eén ding staat niet ter discussie: Hij roept mij tot gehoorzaamheid. Maar wat betekent Hem dienen in deze concrete situatie?
De spanning tussen ja en nee
Wat mag het je kosten? Wat vraagt het van je naasten? Enerzijds klinkt het helder: “Laat uw ja, ja zijn en uw nee, nee” (Mattheüs 5:37). Als je verstand en gevoel “nee” zeggen, maar jij zegt “ja”, dan zet je jezelf onder spanning. Je begeeft je richting onbetrouwbaarheid. Dat kan schade geven—bij jezelf én bij degenen met wie je leeft. Dat dus niet.
Als de strijd blijft
Maar wat als de strijd niet weggaat? Wat als je het niet achter je kunt laten? De onrust blijft. Sterker nog: die trekt steeds dieper je bestaan in. Vragen ontstaan over je zijn. Verwarring neemt toe. Wat vraagt Hij mij dan écht?
De roep tot liefde
Hij vraagt dit: Hem liefhebben met heel je hart (kardiāi – het centrum van je zijn), met heel je ziel (psuchēi – je sociale leven), en met heel je verstand (dianoiāi – je denken). En je naaste liefhebben als jezelf (Mattheüs 22:37–39).
Ja. Maar hóe?
Nukkig? Onwillig? Nee.
De weg van overgave
Toch lijkt Paulus een scherpe weg te beschrijven: “Ik bedwing mijn lichaam en breng het tot dienstbaarheid…” (1 Korinthe 9:27) Maar ligt hier niet het geheim onder? “Want het is God, Die in u werkt zowel het willen als het werken, naar Zijn welbehagen.” (Filippenzen 2:13)
Het kantelpunt
Soms – na een langdurige strijd – gebeurt het. Vaak na een eerlijk, openhartig en afhankelijk gebed. Je hart, ziel en verstand worden als het ware gewonnen. Niet gebroken, maar gewillig gemaakt. Er ontstaat iets wonderlijks: liefde en vreugde vullen de plek waar eerst weerstand zat. Zoals Mozes het kende: “Hij beschouwde de smaad van Christus als grotere rijkdom dan de schatten van Egypte, want hij had het loon voor ogen.” (Hebreeën 11:26)
Een persoonlijke weg
Dit is een uiterst persoonlijk proces. Met drempels die onneembaar lijken. Met wegen die kronkelig zijn en in nevelen gehuld. En midden daarin… een zachte fluistering: “Laat Mij je dienen…” Oude bijbelwoorden van toen, krijgen ineens zeggingskracht voor jou in het hier en nu. Ze overtuigen en geven grond onder de voeten om te volgen. Waarheen Hij maar wil. En omdat Hij belooft: Ik zal je niet begeven en Ik zal je niet verlaten..
#staanopderots #stilletijd #bijbelsleven #christelijkecoaching