De vakantie komt weer in beeld. Een periode van ontspanning en rust. Misschien ook nog wat bezinning hier en daar. Vakantie heeft iets heel moois. Een sela te midden van (te) goed gevulde agenda’s.
Het woord sela komen we regelmatig tegen in de Psalmen. Hoewel de precieze betekenis niet helemaal vaststaat, zijn veel uitleggers het erover eens dat het iets aanduidt van een moment van stilstand, bezinning of onderbreking. Een pauze waarin je niet direct doorgaat naar het volgende, maar eerst stilstaat bij wat er is gezegd of gebeurd. Een uitnodiging om stil te staan bij Gods waarheid, zodat die niet alleen door het verstand gaat, maar ook het hart bereikt.
Dat is misschien wel precies wat vakantie kan zijn. Een onderbreking van het gewone ritme. Een moment om op adem te komen. Om afstand te nemen van alles wat dagelijks aandacht vraagt. Maar of die sela ook echt een sela wordt, is minder vanzelfsprekend dan het lijkt.
Want een periode van rust kan ook een vacuüm worden. Een ruimte waarin alles wat er doorgaans in je leeft, maar wat je hebt kunnen wegdrukken met werk, verantwoordelijkheden, activiteiten of afleiding, zich ineens niet meer laat wegdrukken. Nu bepleit ik sowieso geen wegdrukken. Maar enige dosering lijkt me verstandig. Ten nutte van de verbondenheid met degenen met wie je vakantie viert.
Juist mannen kunnen ontdekken hoe afhankelijk zij zijn geworden van de structuur van werk, projecten, kerkelijke taken, sport of andere bezigheden. Zodra die wegvallen, blijkt rust soms minder ontspannen dan verwacht.
Wat eerst voelde als ontspanning, blijkt ineens confrontatie. Met jezelf. Met je huwelijk. Met vragen die al langer om aandacht vragen. Of met God, Die in de stilte soms dichterbij komt dan je misschien gewend bent.
Wie zich dat niet realiseert en onvoorbereid de vakantie ingaat, kan juist in de eerste vakantiedagen een lastige periode tegemoet gaan. Niet omdat er iets mis is met vakantie, maar omdat rust zichtbaar maakt wat drukte soms verborgen houdt.
De diepste oplossing ligt natuurlijk niet in een trucje voor de vakantie, maar in een aandachtiger en meer toegewijd leven voor Gods aangezicht. Een leven waarin er niet alleen tijdens de vakantie ruimte is voor stilte, rust en bezinning, maar ook in de gewone weken van het jaar.
Toch kan het helpen om bewust stil te staan bij de overgang van werk naar vakantie. Om de rust niet alleen lichamelijk te ontvangen, maar ook geestelijk. Daarom haal ik het principe van tijdstructurering (ik schreef er eerder over) weer even van stal. Om je te helpen bewust en verbonden de vakantie in te gaan. Verbonden met God, met jezelf en met de mensen die je lief zijn.
Sela
Lees hier verder: https://praktijkpetrus.nl/blog/tijdsbesteding/